Wojciech

2011-07-13

dodane przez sweetsix

Wierzyłam, ufałam. Byłeś autorytetem. Wyrocznią. Tyle lat. Wielkiej przyjacielskiej relacji. Lekarz i pacjentka. Wiele pomocy i teraz niezrozumiałe zachowanie. Nie rozumiem, nie potrafię wyjaśnić, nie wiem dlaczego. Ale trudno. Im szybciej pozbędę się złudzeń, tym lepiej. Będę zdrowa. Zapanuję nad swoimi emocjami i nerwami. Poradzę sobie bez Twoich rad i pomocy. Trudno. Będzie to trudne, ale dam radę. I jedno jeszcze napiszę: takiego chamstwa dawno nie przeżyłam. I to od kogoś, kto stawiał się za wzór w stanowieniu relacji. Tyle nauki, tyle lekcji i co... tyle były warte? Tyle byłam ja warta? Żegnam. Poradzę sobie, choć pisząc to mam łzy w oczach. Poradzę sobie. Uświadomiłam sobie jedną bardzo ważną rzecz- nigdy nie wolno się do nikogo przywiązywać. Skoro najwierniejsi zawodzą, to strach ufać komukolwiek. Zostaje mi tylko pies.